Η Πίνδος, έτσι όπως δεσπόζει μεγαλόπρεπη, με τις ψηλές κορφές της, εκ πρώτης όψεως μοιάζει απρόσιτη και αφιλόξενη. Αν όμως τη γνωρίσουμε από κοντά, θα διαπιστώσουμε τι αντίθετο. Θα τολμούσαμε να πούμε πως αποτελεί έναν ορεινό παράδεισο - για τους φίλους του βουνού και της φύσης - με τις ομορφιές που διαθέτει σε παρθένα μέρη. Θα προσπαθήσουμε να κάνουμε μια οδική προσέγγιση στην οροσειρά της Πίνδου -με τις πραγματικά τεράστιες προοπτικές ανάπτυξης- και σίγουρα θα μαγευτούμε από τη σπάνια ομορφιά που διαθέτει.

H Πίνδος εκτείνεται κατά μήκος της ορεινής Ελλάδας με πανύψηλες κορυφές της, ο Σμόλικας 2.637μ., ο Γράμμος 2.520μ., η Γκαμήλα ή Τύμφη 2.497 μ., τα τζουμέρκα 2.392 μ., και το Περιστέρι 2.295 μ., καθώς και οι χαμηλότερες κορυφές που έχουν ξεχωριστή ομορφιά η καθεμία.

Η οροσειρά της Πίνδου αποτελεί το πιο εκτεταμένο συμπαγές τμήμα της χώρας και διασχίζει την ευρύτερη περιοχή που ορίζεται από τις πόλεις των Ιωαννίνων, Καρπενησίου, Καρδίτσας, Γρεβενών, Σιάτιστας, Νεαπόλεως, και Κονίτσης. Περιλαμβάνει στα όριά της περίπου 350 κοινότητες και 470 οικισμούς σε έκταση 10.000 τ.χλμ. Η περιοχή διαθέτει έντονο ανάγλυφο, συχνά με απότομες πλαγιές, άξονας Κόνιτδσας-Καρπενησίου όπου παρατηρούνται και τα μεγάλα υψόμετρα των βουνών Σμόλικας, Τύμφη, Λάκμος, Τζουμέρκα και Βερούσια-'Aγραφα.

Το 70% περίπου των κοινοτήτων και των οικισμών βρίσκονται μεταξύ 500 και 1.400, 40 κοινότητες βρίσκονται σε υψόμετρο πάνω από 1.000 μέτρα. Όσον αφορά στις χρήσεις γης, αυτές παρουσιάζουν μικρές διαφορές από περιοχή σε περιοχή και κυμαίνονται κατά μέσον όρο από 43% έως 53% της συνολικής έκτασης. Στις δασικές εκτάσεις από 35% έως 43% για βοσκότοπους, ενώ το ποσοστό της γεωργικής γης κυμαίνεται μεταξύ 6% και 15% συμπεριλαμβανομένων σ΄ αυτό και των οικισμών και άλλων διάφορων χρήσεων.